Każda praca jest teraz „AI” — co tak naprawdę się dzieje?
Po całym hype’ie, strachu i szumie wokół AI — spokojne spojrzenie na to, co ten moment naprawdę oznacza dla programistów.
TL;DR
- AI nagle pojawia się w każdym tytule stanowiska i w każdym produkcie
- To wywołuje niepokój — szczególnie wśród programistów
- Ten strach jest zrozumiały, ale często źle ukierunkowany
- AI zmienia oczekiwania, a nie zastępuje inżynierów
- Ten artykuł oddziela sygnał od szumu
Jeśli czujesz niepokój — nie jesteś sam/sama
Ostatnio wygląda to tak, jakby każda praca była związana z AI.
Produkty z AI. Firmy „AI‑first”. Inżynierowie AI wszędzie.
Nawet jeśli nie boisz się bezpośrednio utraty pracy, trudno nie odczuwać niepokoju. Coś fundamentalnego wydaje się zmieniać, a zasady gry są dziś mniej jasne niż kilka lat temu.
To nie jest panika.
To niepewność — a niepewność jest niewygodna, szczególnie dla osób, które lubią systemy deterministyczne, jasne reguły i przewidywalne rezultaty.
Dlaczego tym razem jest głośniej niż wcześniej
Przechodziliśmy już przez fale hype’u: chmura, mobile, mikroserwisy, krypto, Web3.
Dlaczego więc ta fala wydaje się inna?
Bo AI jest:
- Widoczne — można z nim rozmawiać
- Szybkie — adopcja sprawia wrażenie natychmiastowej
- Interdyscyplinarne — dotyka kodu, pisania, designu i myślenia
- Emocjonalne — odbierane bardzo osobiście
Poprzednie cykle hype’u zmieniały głównie infrastrukturę.
AI sprawia wrażenie, jakby zmieniało ludzi — a to trafia znacznie bliżej.
Co robi rynek, a co faktycznie się zmienia
Obecnie reakcja rynku jest głośniejsza niż sama rzeczywistość.
Co mówią firmy
- „Potrzebujemy inżynierów AI”
- „AI zwiększy produktywność 10×”
- „Mniejsze zespoły mogą teraz robić więcej”
Co naprawdę się dzieje
- Firmy gonią za efektywnością, nie za magią
- Praca o niskiej dźwigni jest kompresowana
- Oczekiwania wobec seniorów rosną
- Niejasność rośnie — zamiast znikać
Rynek reaguje szybciej, niż rozumie konsekwencje.
Niebezpieczne założenie: że pisanie kodu było pracą
AI potrafi generować kod.
Ten fakt sam w sobie uruchomił niebezpieczne założenie: że pisanie kodu było główną wartością pracy programisty.
Nigdy nią nie było.
Kod jest medium. Nie produktem.
Oprogramowanie istnieje po to, by wspierać decyzje, procesy i ludzi. Gdyby pisanie kodu było istotą pracy, inżynieria oprogramowania zostałaby rozwiązana lata temu.
Dlaczego ten niepokój jest racjonalny (ale tymczasowy)
To, że czujesz dziś dyskomfort, ma sens:
- Zasady zmieniają się w trakcie gry
- Nie ma jeszcze jasnego „playbooka” kariery
- Stosunek sygnału do szumu jest fatalny
- Juniorzy i seniorzy są dotykani w różny sposób
Takie okresy nie eliminują profesjonalistów.
One ich filtrują.
Czym ta seria nie jest
Powiedzmy to wprost.
Ta seria:
- ❌ Nie jest anty‑AI
- ❌ Nie jest doompostingiem
- ❌ Nie jest treścią o prompt‑engineeringu
- ❌ Nie jest doradztwem kariery opartym na strachu
Jest o tym, jak pozostać wartościowym, gdy szum opadnie.
Co dalej
W kolejnych tekstach poruszę m.in.:
- Dlaczego AI podnosi podłogę, a nie sufit
- Dlaczego „seniority” jest redefiniowane
- Jakie kompetencje się kumulują zamiast degradować
- Jak dobrzy inżynierowie używają AI, nie ufając mu bezkrytycznie
Prawdziwe pytanie nie brzmi, czy AI zastąpi programistów.
Brzmi: którzy programiści będą prosperować, gdy hype opadnie.
Chcesz o tym porozmawiać?
Nie prowadzę komentarzy na tym blogu.
Jeśli ten tekst do Ciebie trafił — albo jeśli zdecydowanie się z nim nie zgadzasz — śmiało napisz do mnie na LinkedIn. Naprawdę lubię merytoryczne dyskusje.